ENSEMBLE GALATİA 2003 yılında uzun bir arşiv çalışması sonrasında F.Kaan Bahadır ve Selçuk Dalar tarafından kuruldu. 2004 yılında Yurdanur Aksop perküsyonlarda ve Serkan Özçifci yaylılarda gruba katıldı. 2005 yılında Senem Gökçe Okullu’nun vokaldeki ve 2006'da Gökhan Bulut'un telliler ve perküsyondaki katılımıyla grup son halini aldı.

İsim olarak ise, MÖ 3. yüzyılda, orta Anadolu'da kurulan ve başkenti Ankara (Ancyra) olan Antik krallık, Galatia (Yunanca'da Gaul ), tercih edildi.

Ensemble Galatia, repertuarının ait olduğu dönemin tarihsel olarak da ilginç olmasından yola çıkarak, kimi zaman Ortaçağ'a ait bilgileri, öyküleri, efsaneleri ve şarkı sözlerinin çevirilerini, şarkılarla birlikte aktararak, ilgilenenlerin, Ortaçağ müziğini, kendi dönemi içinde algılamasını ve değerlendirmesini sağlamaya çalışmaktadır. Bu müziklerin icrasında da, dönemin enstrümanlarını kullanarak, parçaların olabildiğince aslına sadık kalmaya gayret etmekte, zamanla, parçaları, döneme dair daha da geniş bir müzikal perspektif sunabilecek biçimde icra edebilmeyi hedeflemektedir. Kuzey Afrika ve Ortadoğu gibi Avrupa'nın sürekli etkileşim içinde olduğu coğrafyaların aynı döneme ait müziklerini bir arada sunarak kültürler arasındaki müzikal alışverişi daha net sergileyebilmek de grubun başlıca hedeflerindendir.

Ensemble Galatia'nın kullandığı enstrümanların büyük çoğunluğu, dönemin elyazmalarından ve onların içerdiği minyatürlerden yola çıkılarak çizilmiş planlar ve çeşitli ülkelerde yeniden üretilmiş örnekler temel alınarak Erkan Ketenci tarafından grup üyelerinin yardımıyla yapılmıştır. Grubun kullandığı çalgılar arasında blok flüt ailesi, bansuri, ney, rebec, vielle, fiddle, lute, setar, citole, psaltery, bendir, erbane, djembe, tef, darbuka, davul, çalpara, üçgen ve tambourine bulunmaktadır.

*Erkan Ketenci ( Erkan Saz Evi ), A.İlker Bekarslan ve Burkay Demirci'ye eşsiz dostlukları ve mucizevi yardımları için sonsuz teşekkürler

ENSEMBLE GALATIA ÜYELERİ
	Kaan Bahadır: Citole: Antik Yunanda kithara olarak bilinen enstrümandan, zamanla klavye ve kapalı bir gövde eklenerek evrimleşmiş bir telli çalgı Setar: Özellikle İran’da kullanılan bir tür kopuz Lute: Udun Ortaçağda Avrupa’da modifiye edilmesi sonucu ortaya çıkan ve Barok dönemin sonuna dek popülerliğini korumuş, perdeli bir telli çalgı Psaltery: Üzerinde, önceden belli bir dizide akortlanmış teller bulunan Antik Yunan kaynaklı, arp ailesinden bir telli çalgı
	Selçuk Dalar: Alto, soprano ve sopranino recorder: Blok flüt ailesinden üflemeliler, bastan tize doğru sıralanmıştır. Tin Whistle: Özellikle İrlanda ve İskoçya’da kullanılan bir tür tiz kaval. Bansuri: Bir tür dilsiz Hint yan flüdü Vokal
	Senem Gökçe Okullu: Vokal, çalpara, tambourine
	Serkan Özçifci: Rebec: Ortaçağda kullanılan, armut biçiminde bir gövdeye ve 2-4 tele sahip bir tür yaylı çalgı ( Erkan Ketenci tarafından gövde ve sap yekpare maundan oyulmuş, ses tahtasında akça ağaç ve klavyede vengi kullanılarak yapılmıştır) Vielle: Tel sayısı 2-6 arasında değişen bir tür yaylı ( Erkan Ketenci tarafından rebecle aynı materyal ve tekniklerle üretilmiştir.) Medieval Fiddle: Modern kemanın atası sayılan, çoğunlukla 5 telli, yaylı çalgı (birçok kaynakta yine vielle olarak da adlandırılır)
	Yurdanur Aksop: Bendir, erbane, djembe, darbuka, üçgen, tambourine
	Gökhan Bulut : Darbuka, bendir, davul, djembe, tambourine